NGA AGIM BLLOSHMI
Në fshatin Miraka të Librazhdit, mes kodrave të qeta dhe oborreve të vjetra të shtëpive shqiptare shqiptare, dëgjohet ende aroma e drurit të freskët dhe trokitja ritmike e daltës që pikturon detajet e fundit të punimeve që ka në dorë. Aty, prej më shumë se tre dekadash, qëndron zdrukthtaria e mjeshtrit Ali Shalla – një emër i njohur për të gjithë zonën, një zanatçi i përkushtuar që e ka ndërtuar jetën mbi mjeshtërinë e drurit.
I lindur në vitin 1948, në një familje punëtore në Mirakë, Ali Shalla e nisi udhën e jetës ashtu si shumë të tjerë të brezit të tij: me punë të palodhur dhe me dëshirën për të mësuar një zanat që do ta çonte përpara. Qysh i ri ai u lidh me drurin – një material që kërkon durim, kujdes dhe shpirt artisti – cilësi që Aliu i mbante natyrshëm brenda vetes.
Rruga e tij profesionale filloi në ndërmarrjen e sharrave në Librazhd. Aty ai jo vetëm u njoh me teknikat e drurit, por edhe fitoi mjeshtërinë e parë, duke ndërtuar një reputacion si punëtor i saktë dhe me dorë të sigurt. Për shumë vite, druri nuk ishte thjesht punë, por një mënyrë jetese, një art i heshtur ku çdo detaj ka rëndësinë e vet.
Pas disa vitesh në ndërmarrje, Ali Shalla u transferua në repartin ushtarak të Divizionit Librazhd, ku punoi përsëri si marangoz. Edhe aty ai u bë i njohur për besueshmëri dhe mjeshtëri. Çdo punim i tij dallonte për përpikëri – nga ndërtimet ndihmëse e deri te riparimet e specializuara. Ishte koha kur zanati kërkonte jo vetëm aftësi, por edhe disiplinë dhe përkushtim, cilësi që e shoqëruan Aliun gjatë gjithë karrierës së tij.
Viti 1990 solli ndryshime të mëdha në jetën e shumë njerëzve, dhe Aliu vendosi ta shfrytëzojë këtë periudhë për të nisur diçka të vetën. Ai ngriti zdrukthtarinë private në fshatin Mirakë – një hap i guximshëm për kohën, por që u kthye shpejt në një histori suksesi. Brenda pak vitesh, dyert e vogla të punishtes u bënë të njohura në të gjithë zonën, dhe Aliu u kthye në adresë të parë për këdo që kërkonte punime druri të cilësisë së lartë.
Në këtë udhëtim nuk ishte vetëm. Djali i tij, Bujari, u bë bashkëpunëtori i pandashëm, duke e kthyer zdrukthtarinë në një traditë familjare. Së bashku, ata përpunuan porosi nga fshatrat e Librazhdit e deri në zona të tjera të Shqipërisë. Nga mobiliet e punuara me dorë, tek dyert, dritaret, çardakët dhe çdo strukturë që kërkonte mjeshtëri druri – gjithçka mbante vulën e punës së tyre të pastër dhe të besueshme.
Ata që e njohin Ali Shallën e përshkruajnë si njeri të qetë, të duruar dhe të përkushtuar. “Druri të flet, nëse e përdor si duhet”, thotë shpesh ai. E ndoshta është kjo filozofi e thjeshtë, por e thellë, që e ka shoqëruar gjatë gjithë jetës. Për të, zanati nuk është thjesht punë; është mënyrë e të jetuarit, një proces ku njeriu rritet bashkë me mjeshtërinë.
Sot, zdrukthtaria e tij në Mirakë është ende një vend ku puna e duarve vlerësohet dhe ku tradita bashkohet me përvojën e shumë viteve. Në çdo cep të saj gjen gjurmë pune, histori dhe kujtime – një trashëgimi që Ali Shalla e ka ndërtuar me mund, djersë dhe dashuri për zanatin.
Ai mbetet një nga mjeshtrit e vjetër të Librazhdit, simbol i punës së ndershme dhe i profesionit të marangozit, një figurë që ka lënë gjurmë në komunitet e që vijon të frymëzojë edhe sot brezat e rinj.
